برباد رفته- مارگارت میچل

کتاب برباد رفته رو قطعا می تونیم جزو شاهکار های ادبی قرار بدیم؛ هم کتاب و هم فیلم به طرز کشف ناپذیری فوق العاده هستن و خوندنشون رو به شدت پیشنهاد می کنم.

شخصیت اصلی کتاب دختر جذابیست به اسم اسکارلت و کتاب از 16 تا 28 سالگی این دخترو به تصویر می کشه. نویسنده خیلی زیبا تونسته خواننده رو با خودش همراه کنه و در خلال یک داستان عاشقانه وقایع سیاسی و جنگ داخلی امریکا رو با مهارت فراوان شرح داده. اسکارلت در دامن مادری اصیل و محترم پرورش پیدا کرده ولی برخلاف سایر اعضای خانواده رفتارهایی می کنه که از سرکشی ناشی می شه و با عرف و اخلاق سازگاری نداره. دختر زیبایی که مهمترین دغدغه ش خواسته های خودشه و به جز خودش و تعداد کمی از نزدیکانش - ازجمله معشوقش - برای سایر افراد ارزشی قائل نیست.

اوایل کتاب برام جذاب بود ولی توصیفات ریزبینانه ی خانم "مارگارت میچل" از اماکن و افراد واقعا خسته م می کرد. بعد از خوندن حدود 100 صفحه می خواستم بذارمش کنار. چون توصیفاتی که از شخصیت بی قید اسکارلت و مخصوصا وقایع جنگ می کرد اصلا برام جذاب نبود. ولی با این وجود تصمیم گرفتم تا آخرش رو بخونم! شاید چون خیلی تعریفشو شنیده بودم. الان واقعا از این تصمیم خوشحالم. کتابی بود که تجربه های زیادی بهم اضافه کرد.مخصوصا در مورد جنگ و بی خانمانی و فقر.

نکته ی جالبی که توجهمو جلب کرد شخصیت های خاکستریِ داستان بود. بر خلاف ما ایرانیا که عادت داریم افراد رو در حد خدایی بالا ببریم و در حد شیطان زمین بزنیم!، شخصیت های این داستان هیچوقت سیاه سیاه یا سفید سفید نبودن. به طوریکه شخصیت مورد علاقه ی من تو این داستان "رت باتلر" مرد بدنام ِ قصه بود!